Vogue İtalya ve Nil Karaibrahimgil

Nil Karaibrahimgil Vogue İtalia da yer aldı. Fotoğraf Aslı Türker e ait.Yazı ve haberin devamı burada. Ben sadece fotoğrafı göstermek istedim :)

Solange Knowles Blog

Müziği ve yaşam tarzı ablasından (Beyonce) çok farklı. Alternatif müzik düşkünü. Şirin mi şirin bir anne aynı zamanda.Farklı oluşunu blog undan da çok net anlıyoruz. Her fotoğrafı benim için hikaye niteliğinde. Özellikle şu sıralar hepimiz o ne yapmış bu ne yapmışları çok merak ettiğimizden, gayet eğlenceli gezmesi.

Blog u gezerken Nil in bir yazısı geldi aklıma cümle şöle idi: "...Us dergisinin, ‘Stars, they are just like us!’ (Ünlüler de tıpkı bizim gibi!) sloganı, bugün değişti: ‘Us, We’re just like stars!’ (Bizler de tıpkı ünlüler gibiyiz!) oldu...". Bunu twitter dan da gayet iyi anlıyoruz gerçi :)

Ve tabi ki blog adresi de şu--> http://mydamnblog.com/iblog

Charlotte Kuralı

Arkadaşım Ezgi bir yazı yollamış , bende beğenerek size yolluyorum...

Charlotte, Paris'te yaşayan çok güzel bir kızdır. O kadar güzeldir ki,

sarı saçları şelaleler gibi omuzlarından kollarına dökülür.

Boyu upuzun, bacakları upuzundur. Bir reklam ajansında, müşteri

temsilcisi olarak çalışır. İyi para kazanır. Ailesi çok varlıklıdır

hatta. Geçen yaz, Güney Fransa'daki malikánelerini, Brad Pitt-Angelina

Jolie çiftine kiralamışlardı. Hatta, "Geldiğimizde evde,

hizmetlilerden başka kimse olmasın" diye tembihlemelerine rağmen,

Charlotte gidişini muzipçe geciktirmiş ve bu meşhur çiftle tanışmıştı.

Bense Charlotte'u geçen hafta Paris'te tanıdım. Şu ana kadar, fütursuz

bir roman girişi gibi gelişen bu bilgileri almanız, kuralı

sorgulamamanı z açısından önemli.

Paris'te, bir arkadaşım beni Charlotte'un evine davet etti.

Bilirsiniz, insanlar birbirlerinin hayatını merak eder, fark etmeden

ve ettirmeden incelerler. Hatta benim en sevdiğim şeylerden biri,

sokakta, perdeleri sonuna kadar açık evlere ve orada yaşananlara şahit

olmaktır. İnsanın içi, insanlığa ısınır. Dersin ki, "Oh.... Üç aşağı

beş yukarı aynı şeyler işte!" Ben de, böyle gözlerle incelemeye

başladım biraz önce tanıdığım bu güzel Fransız kızın hayatını.

Herkesin evinden yola çıkıp, kendisine varmak mümkün.

Fakat bu evde bir tuhaflık vardı. Her şeyden çok az vardı bu evde..

Gerektiği kadar. Mesela, bir şampuan bir sabun. Küvetin kenarında öyle

yalnız başlarına... (Birbirleriyle uzun zamandır konuşmadıklarına

eminim.) Minnacık bir dolap. İçinde birkaç elbise kazak. Altı yedi

ayakkabı. İki dvd. Beş cd. Ipod. Dört bardak, birkaç tabak. Birkaç

mum. En fazla on tane kitap. Hiç ruj yok! Çantasındaymış. Zaten

lipstick o da... Hayatta bazen, birleştirdiğin kalıpların tamamen dışı

bileşimler olur da, şaşakalırsın ya. Başa dönersin ya. Bir yerde bir

hesaba, olmazsa olmaz diye eklediğin bir kalem birdenbire, tek bir

örnekle, kendini siler ya. Öyle oldu bana. Gözlerindeki silik eyeliner

dışında, süsü de yok bu kızın. Peki bu kız nasıl böyle kız oldu? Nasıl

böyle sade kaldı? Kadın oldu? Dışarıda bu kadar az şeyle, içi çok

oldu? Anlayamadım. Çözemedim. Ona zaten banyosunu gördükten sonra,

"miss simplicity" adını takmıştım hemen. Bayan Sadelik.. Beni şaşırtan

şey, aynı zamanda modellik yapacak kadar güzel ve havalı, aynı zamanda

varlıklı bir kızın bu hayat seçimi. Olağanüstü... Kendi hayatım, arı

kovanı gibi başımda vızıldamaya başladı. Paris sokaklarında beni takip

edip durdu bu arılar. Tek çöp bir şey alamadım. Hep sordum: buna

gerçekten ihtiyacım var mı? Buna benzer, aynı işi gören bir şeyim var

mı?... Koca koca alışveriş merkezleri, bizi kandırmak için

birbirleriyle iddiaya girmiş ahtapotlar gibi gelmeye başladı. Kaçtım,

kaçtım, saklandım. Sahip olduklarımın, yarısından fazlasına ihtiyacım

yoktu. Hayatı ağırlaştıran şey, seçim çokluğu. Az şey kadar güzeli

yok. Gereği yok. Sonumuz belli. Banyoda bütün ürünler, dopdolu

şişelerle birbirlerini köpürtürken, hiç giymediğimiz kazaklar

lüzumsuzca dizilmiş t-shirt'lere dolapta el şakası yaparken, hiç

açılmamış kitaplar kendi kendilerine konuşurken... Biz orada

olmayacağız. Üstelik onlar da, boşu boşuna bizden başka kimsenin

olmamış olacak.

Anladınız değil mi Charlotte kuralını.

Nil Karaibrahimgil

Nil'i dinlerken hatırladım

Evet dün konserdeydik ve çok eğlendik.Daha doğrusu Nil şirinliği karşısında mest oldum (gerçek hayatta bilmem ama konserde yeninesiydi :) )

Ve tek taş dı , sana kek yaptım dı derken upss sıra geldi "Çocukta yaparım kariyerde" ye .Şarkının içinde işte tam beni vuran şu cümle geçio "...Gördün mü 25 oldum..." .Hih dedim evet lan "25" oldum bu sene 25 li senem bir daha kaç kere 25 olurum ki ? Büyük ihtimal bir kaç kere 30 olurum da :)) 25 olamam herhalde.O yüzden bu seneyi "Yaş 25" senesi ilan ediyorum ve yapabildiğim her şey i (en dibe batmak ve en üste çıkmak gibi ) bu sene fazlasıyla yapıcam diyorum. (nie 24 veya 26 diil demeyin 25 iyidir benim için).

Atlamak ,zıplamak ,çalışmak ,yorulmak ve çooooooooook eğlenmek istiyorum!!!

İyi ki doğdum

Gördün mü yirmi beş oldum

Özgürüm kanatlandım

Durmadım ayaklandım

Koşup ilerliyorum

İyi ki doğdum

Ne güzel bir kadın oldum

Erkekler hep peşimde

Ama aklım işimde

Sınırı zorluyorum

Dinleyelim o zaman!!--> http://fizy.com/s/1ajf20

Doğum günüm 10 kasım daha var yani :)